ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Λίγο  πριν  εισβάλλουν  οί  Βούλγαροι.  Από  αριστερά  Αραμπατζής  Αλέκος,  Κουκαριώτης  Νίκος,  Ρέσσος  Γεώργιος,  Χατζόπουλος  Δημήτριος.

Δεύτερη  και  τρίτη:  Βγαλμένες  στην  Βουλγαρία.  Πολλοί χωριανοί  αλλά  και  από  άλλα  χωριά,  λόγω  πείνας,  πήγαιναν  να δουλέψουν  στην  Βουλγαρία.  Έτσι  έστελναν  στο  δικούς  τους  λίγα  χρήματα,  πατάτες,  φυστίκια  αλλά  στην  επιστροφή  έφερναν  και  μπόλικες  ψείρες.

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΕΛΙΟ ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ

Η ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΔΡΙΑΝΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1960

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΕΛΙΟ ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ

Μέχρι  το  1940  η  συγκοινωνία  στο  χωριό  γινόταν  με  τα  ζώα  ή  με  το  τρένο.  Υπήρχε  κι  ένα  ταξί  του  Λουκά  με  οδηγό  τον  Οικονόμου  Γεώργιο. Ήταν  ένα  αυτοκίνητο  -τώρα  αντίκα-  σαν  αυτά  που  βλέπουμε  στις  παλιές  Ελληνικές  ταινίες.  Έπαιρνε  εμπρός  με  τη  μανιβέλα  και  είχε  την  κόρνα  απ΄  έξω.   Με  την  έναρξη  του  πολέμου  το  1940  επιστρατεύτηκε  το  ταξί   όπως  και  πολλά  ζώα.  Οταν  τελείωσε  ο  πόλεμος  το  αυτοκίμητο  επεστράφη  στον  Λουκά  αλλά  μία  προσπάθεια  να  ξαναδουλέψει  απέτυχε.  Τα  πρώτα  χρόνια  μετά  την  απελευθέρωση  έκανε  δρομολόγια  για  τη  Δράμα  ένα  στρατιωτικό  όχημα  πού  είχε  δοθεί  ως  αποζημίωση  καί  πρόχειρα  μετετράπη  σε  επιβατικό.  Μετά  από  αυτό,  δρομολόγια έκανε  ένα  λεωφορείο  του  Πάτκα  και  του  Γεωργίου  Οικονόμου  με  δύο  δρομολόγια  την  ημέρα. Η  πρώτη  άδεια  ταξί  δόθηκε  στον  Μανώλη  Κολώνη  και  μετά  από  λίγα  χρόνια  άλλη  μία  στον  Τάσο Θεοδωρίδη,  όταν  απολύθηκε  από  την  Χωροφυλακή  όπου  υπηρετούσε.  Από  τότε  άλλαξαν  πολλά  προς  το  καλύτερο  αφού  άρχισαν  καί  δρομολόγια από  και  προς  την  Ξάνθη  μέσω  Αδριανής.  Εάν  κάπου  κάνω  λάθος  παρακαλώ  να  με  διορθώσει  κάποιος  που  γνωρίζει.

Υ.Γ.: Να  συμπληρώσω ότι  την  μεταφορά  των  αγαθών  από  την  Δράμα  γιά  την  προμήθεια  των  μπακάλικων  την  έκανε  ο  Αθανάσιος  Χατζόπουλος  με  κάρο.

86 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ...

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΕΛΙΟ ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ

1924  Στρατιώτης  του  ιππικού  απ'  το  χωριό.

Ο  άνθρωπος που γλίτωσε την εκτέλεση από τους Βούλγαρους επειδή είχε κατεστραμένο μάτι, με την σύζυγό του Μαρία.

ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΑΔΡΙΑΝΗΣ 1975 ΚΑΙ 1978

ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΡΟΓΛΟΥ

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΡΟΓΛΟΥ...ΑΡΧΕΙΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ...ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ...1967 ΚΑΙ 1970 ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ...ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ) ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ Ο κ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ - ΙΑΤΡΟΣ, Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ. ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ.

  ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΡΟΓΛΟΥ

ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΑΙ - 1955

 

Ακόμη  μία  άποψη  της  Αδριανής  από  τη  γειτονιά  στο  τσάι  με  τα  καπνοχώραφα  το  1955

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΕΛΙΟ ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΟ ΤΣΑΙ - 1952

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΕΛΙΟ ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ

71 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ...

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΕΛΙΟ ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ

ΕΤΟΣ 1940. Από  αριστερά  Ρέσσος  Βασίλειος,  Δερμισιάδου  Βασιλεία,  Βερβεριάδου  Ευδοκία,  Κυπραίος  Νικόλαος,  Δερμισιάδου  Φωτεινή  και  ο  μικρός  Παπαδόπουλος  Ευάγγελος μπροστά  στο  χαγιάτι  του  πατρικού  μου  σπιτιού.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΡΟΓΛΟΥ

ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΡΟΓΛΟΥ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΣΗ.

ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ.Η ΜΙΑ ΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΑΔΡΙΑΝΗΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΣ.

ΗΡΑΚΛΗΣ ΑΔΡΙΑΝΗΣ

ΗΡΑΚΛΗΣ 1956

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΓΗΠΕΔΟΥ

ΗΡΑΚΛΗΣ 1978

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΣ

1956 - ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΚΟ

1973 - ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ.

1973 - ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΙΑΣ ΚΑΠΝΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΕΛΙΟ ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ

 Πολλοί  από  την  νέα  γεννιά  θα  έχουν  ακούσει  για  την  καλλιέργεια  του  καπνού  τις  λέξεις  κιοντέδες,  παστάλια,  γύρους  αλλά  δεν  έχουν  δει  τι  είναι.  Στέλνω  αυτή  τη  φωτογραφία  για  όσους  θέλουν  να  μάθουν  με  τι  καταγίνονταν  οι  πρόγονοί  τους.  Μετά  από  τους  γύρους  έφτιαχναν  τα  δέματα,  τα  οποία  μέχρι  να  πουληθούν  έπρεπε  να  τα  αερίζουν  κατά  διαστήματα  για  να  μη  μουχλιάσουν,  κάτι  που  συνέβαινε  πολύ  συχνά  λόγω  υγρασίας.