ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

ΑΕΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ - ΑΔΡΙΑΝΗ ΔΡΑΜΑΣ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΡΟΥΛΑ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.

ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ 1955...ΜΕ ΝΟΗΜΑ

Από  πίσω  η  φωτογραφία  γράφει…

Χαρίζω  αυτήν  την  φωτογραφία,  στον  φίλο  μου  Στέλιο  Δερμισιάδη,  σε  ανάμνηση  των  μεγάλων  περιπετειών  της  μαθητικής  ζωής.  Η  στάση  της  φωτογραφίας  να  μην  σας  παραξενεύσει  καθόλου,  διότι  η  στάση  αυτή  φανερώνει  την  αντίθετη  ζωή  που  περνούν  οι  μαθητές  επάνω  στα  ξύλινα  καθίσματα,  από  τους  υπόλοιπους  ελεύθερους  ανθρώπους  που  χαίρονται  το  λουλουδισμένο  γρασίδι.

Πρωτομαγιά  του  1955  στο  Τσάι.

Αραμπατζής  Γεώργιος*

*Ο κ. Γεώργιος  Αραμπατζής  ζει  μόνιμα  στην  Ελβετία.

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΔΡΙΑΝΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Η  εκπαίδευση  στην  Αδριανή  συνέχεια…
Κείμενο του κ. Στέλιου Δερμισιάδη

            Σκεφτόμενος  τα  σημερινά  προβλήματα  της  παιδείας  κατέληξα  στο  συμπέρασμα  ότι  λίγο  πολύ  τα  προβλήματα  αυτά  είναι  διαχρονικά,  ίσως  με  διαφορετική  μορφή  αλλά  στην  ουσία  τα  ίδια.  Μετά  την  κατοχή  των  Βουλγάρων,  όταν  ξανάνοιξαν  τα  σχολεία  δεν  υπήρχαν  αρκετοί  δάσκαλοι.   Γι’  αυτό  το  λόγο  πολλά  χωριά  έβρισκαν  μορφωμένους  ανθρώπους  και  τους  πλήρωναν  για  να  αναλάβουν  το  ρόλο  του  δασκάλου.  Έλλειψη  δασκάλων  έχουμε  και  τώρα.  Όσο  για  τη  θέρμανση  των  σχολείων,  κάθε  πρωί  o  μαθητής  μαζί  με  την  τσάντα  του  κουβαλούσε  και  ένα  ξύλο  για  την  ξυλόσομπα.  Ξύλα  ευτυχώς  υπήρχαν,  αλλά  πως  να  ζεσταθεί  η  τεράστια  αίθουσα  με μία  ξυλόσομπα. Πιο  πολύ  μας  ζέσταινε  η  ιδέα  ότι  η  σόμπα  καίει.  Και  να  σκεφτείτε  ότι  τα  μακριά  παιδικά  παντελόνια  δεν  είχαν  ανακαλυφθεί  ακόμα,  όλοι  φορούσαμε  κοντά  παντελόνια. Το  μόνο  βιβλίο  πού  είχαμε ήταν το  αναγνωστικό  και  αυτό  αγορασμένο  από  εμάς.  Από  μολύβια  είχαμε  μόνο  ένα  που  το  ξύναμε  με  ξυραφάκι  και  όταν  μίκρυνε  πολύ  το  βάζαμε  σε  μία  μεταλλική  θήκη  για  να  μπορούμε  να  το  πιάνουμε.  Στις  μεγαλύτερες  τάξεις  του  δημοτικού,  όταν  γράφαμε  με  μελάνι  είχαμε  έναν  κονδυλοφόρο  με  πένα  και  ένα  γυάλινο  μελανοδοχείο  που  πάντα  λέρωνε  τα  ρούχα  μας.  Για  να  σβήνουμε  τον  μαυροπίνακα,  το  καλύτερο  σφουγγάρι  ήταν  το  λαγοπόδαρο  που  μας  έδιναν  οι  κυνηγοί  του  χωριού,  που πάντα  πετύχαιναν  λαγό  όταν  πήγαιναν  στο  κυνήγι.  Οι πιο  φοβεροί  κυνηγοί  ήταν  ο  Στρατής  Ζουνίδης,  ο  Αθανάσιος  Ευαγγέλογλου  και  ο  φούρναρης  ο μπάρμπα  Σταμάτης  Σωτήρογλου  εάν  θυμάμαι  σωστά  το  επίθετό  του.

Στο  γυμνάσιο  τα  έξοδα  ήταν  μεγαλύτερα,  γιατί  κάθε  μαθητής  αγόραζε  όλα  τα  βιβλία  με  δικά  του  χρήματα.  Πολλές  χρονιές  για  να  τα  βγάλουμε  πέρα  οι  μαθητές  των  μικρότερων  τάξεων  αγοράζαμε  τα  βιβλία  των  μαθητών  των  μεγαλυτέρων  τάξεων. Εγώ  αγόραζα  τα  βιβλία  του  Βασίλη  (Λάκη)  Μακρή .  Θυμάμαι  που  απεργούσαμε στο Γυμνάσιο  της  Δράμας για  να  έχουμε  δωρεάν  βιβλία.  Κάποτε  μας  δόθηκαν, αλλά  πάντα  με  καθυστερήσεις.  Για  να  γραφτούμε  στην  επόμενη  τάξη  έπρεπε  να  πάρουμε  το  ενδεικτικό  με  την  βαθμολογία  μας, πληρώνοντας  τα  ένσημα.   Για  να  πάρω  το  απολυτήριο  του  γυμνασίου  το  1955,  πλήρωσα  66.000  δραχμές.  Τέλος, όπως  η  σημερινή  κρίση  έφερε  τα συσσίτια,  έτσι και  τότε  μας  έδιναν  συσσίτιο  στα σχολεία  κάθε  πρωί  γάλα  και  σταφιδόψωμο. 

Όπως  βλέπετε,  πολλά  άλλαξαν  μέσα  σε  60  περίπου  χρόνια  αλλά  και  πολλά  παρέμειναν  ή  επανέρχονται  όπως  τότε.

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΔΡΙΑΝΗ ΔΡΑΜΑΣ

ΑΝΑΒΙΩΣΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΔΡΙΑΝΗ ΔΡΑΜΑΣ. ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΔΡΙΑΝΗΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ. ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΝΗΣ, ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΥ. ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ. ΕΥΧΗ ΟΛΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΕΣΜΟΣ.....ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.

 
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ STAR ΔΡΑΜΑΣ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΔΡΙΩΝΙΩΤΕΣ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΚΤΟΣ ΑΔΡΙΑΝΗΣ.

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ

24-12-2011 / 17:30' ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΔΡΙΑΝΗΣ

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΔΡΙΑΝΗΣ-ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΔΡΙΑΝΗΣ

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Το Σάββατο 24-12-2011 και ώρα 17:30’, ο Άγιος Βασίλης κάνει στάση στην κεντρική πλατεία της Αδριανής, για να μοιράσει δώρα και ζαχαρωτά στους μικρούς φίλους και τοπικά εδέσματα στους μεγάλους φίλους, υπό τους γιορτινούς ήχους της Φιλαρμονικής Αδριανής. Καλούνται όλοι οι φίλοι, μικροί και μεγάλοι να παρευρεθούν, για να υποδεχθούμε μαζί τον Άγιο Βασίλη.

Εκ μέρους του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αδριανής

Το Δ.Σ.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ κ.ΔΕΡΜΙΣΙΑΔΗ ΣΤΕΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

Η  εκπαίδευση  στην  Αδριανή  Δράμας

Κάθε άνθρωπος αγαπά  τον  τόπο  που  γεννήθηκε,  το  χωριό  του,  το  σπίτι  του,  και  οπωσδήποτε  βλέπει  τα  πράγματα  διαφορετικά  από  τους  άλλους.  Έτσι  κι  εγώ  πού  αγαπώ  τον  τόπο  μου,  θα  σας  μιλήσω  άλλη  μία  φορά  για  το  χωριό  μου  και  συγκεκριμένα  για  την  τάση  που  έχουν  οι  κάτοικοί  του  στην  φιλομάθεια  και  στην  πρόοδο. 

Πολλοί  βέβαια  θα  γνωρίζετε  ότι  έχει  βγάλει  αξιόλογους  επιστήμονες  ιατρούς,  καθηγητές,  δασκάλους  και  δασκάλες.  Ενδεικτικά  σας  αναφέρω,  τους  ιατρούς   Σαμαρά  Στέλιο,  Ζέρβα  Γεώργιο,  τον  συμμαθητή  μου  Αραμπατζή  Γεώργιο  που  ζει  και  εργάζεται  στην  Αυστρία, τον  Σαμαρά  Ερμή, τον  οδοντίατρο  Τέγο  Κωνσταντίνο,  τούς  καθηγητές  Κουγιουμτζή  Αναστάσιο,  Μαργίδη  Πέτρο,  Κάνδρου  Παναγιώτη  τον  δάσκαλο  Σγουρή  Παναγιώτη,  τον  συγγραφέα  Νόλλα  Δημήτριο, τον  ζωγράφο  Κερεστετζή  Κωνσταντίνο  και  άλλους  που  δεν  τους  θυμάμαι  και  φυσικά  θα  τους  γνωρίζετε  εσείς  σαν  συγγενείς   ή  γείτονες.  

Τα  πρώτα  χρόνια  μετά  την  κατοχή  στο  δημοτικό  σχολείο  είχαμε  δάσκαλο  τον  Φώτη  Κονδύλη,  που  εάν  δεν  κάνω  λάθος  τον  πλήρωνε  το  χωριό  και  τις  τάξεις  τις  ανεβαίναμε  δύο  δύο  την  χρονιά,  για  να  ταιριάζει  η  ηλικία  μας  με  την  τάξη.  Το  πρωί  μας  έδιναν  γάλα  από  σκόνη  που  μας  το  ετοίμαζαν  κορίτσια  του  χωριού  και  βιταμίνες  γιατί  είχαμε αβιταμίνωση  και  το  απαίσιο  μουρουνέλαιο, το οποίο  πίναμε  όλοι  από  το  ίδιο  κουτάλι και   για  να  το  καταπιούμε  κρατούσαμε  μία  φέτα  λεμόνι.  Κατά  καιρούς  μας έδιναν  και  δέματα  με  μπισκότα,  γάλατα  και  σοκολάτες  σταλμένα από  την  UNRRA,  μία  Αμερικάνικη  οργάνωση.   

Πολλοί  γονείς,  έστελναν  τα  παιδιά  τους  στο  γυμνάσιο.  Τότε  δεν  ήταν  υποχρεωτική  η  εννεαετής  εκπαίδευση και  τα  έξοδα  ήταν  αρκετά,  γιατί  έπρεπε  να  νοικιάζουμε  δωμάτιο  στη  Δράμα,  αφού  η  συγκοινωνία  ήταν  ακόμη  στα  σπάργανα.  Για  να  πάμε  στο  γυμνάσιο  έπρεπε  να  δώσουμε  εισαγωγικές  εξετάσεις.  Μέχρι  το  1949,  τα  παιδιά  πήγαιναν  στο  γυμνάσιο  της  Δράμας  και  για  ενίσχυση  των  οικογενειών,  μας  έδιναν  κάθε  πρωί  γάλα  και  ένα  σταφιδόψωμο.  Θυμάμαι  μία  φορά  έδωσα  50  λεπτά  και  αγόρασα  ένα  κουλούρι, από το οποίο  έδωσα  το  μισό  σε  έναν  συμμαθητή  μου  από  το  Πυξάρι.  Εκείνος  μου  είπε  κάτι,  που  το  θυμάμαι πάντα:  «Με  50  λεπτά  θα  αγόραζες  μισό  ψωμί».  Φαγητό  μας  έστελναν από  τα  σπίτια  μας  δύο  φορές  την  εβδομάδα  με  το  λεωφορείο  της  γραμμής.    Από  το  1949,  πηγαίναμε  στο  γυμνάσιο τού  Δοξάτου  το οποίο  ξεκίνησε  να  λειτουργεί  και  έτσι  δεν  νοικιάζαμε  δωμάτια,  αλλά  πηγαινοερχόμασταν  με  τα  πόδια  χειμώνα  καλοκαίρι  με  λάσπες  και  με  χιόνια.  Όταν  ο  καιρός  ήταν  καλός,  μερικά  παιδιά  πήγαιναν  με  το  ποδήλατο.  Το  κούρεμα  με  την  ψιλή  ήταν  υποχρεωτικό   όπως  και  το  πηλήκιο.  Μαλλιά  επιτρεπόταν  μόνο  στη  όγδοη  τάξη  (έκτη). Πολλές  φορές  πηγαίναμε  στο  γυμνάσιο  βρεγμένοι  και  παγωμένοι.  Σαν  παιδιά,  κάναμε  και  τις  ζαβολιές  μας.  Όταν  κάποια  ημέρα  ήταν  ηλιόλουστη,  την  κάναμε  κοπάνα  κρυμμένοι  στα  πευκάκια  τού  ηρώου  τού  Δοξάτου  ή  στο  φυλάκιο  των  κυνηγών  στην  γκιόλα  «Τσατάλτζα  λάκκο»,  μέχρι  να  έρθει   η  ώρα  να  σχολάσουμε.  Μία  ημέρ  επιστρέφοντας  στο  χωριό,  στο  δρόμο  ένα  φίδι  δύο  μέτρων  μας  έκοψε  κάθετα  τον  δρόμο.  Τότε  ο  Νίκος  Δρίζης,  αυθόρμητα  έτρεξε  και  το  πάτησε.  Το  φίδι  από  τον  πόνο  γύρισε  και  δάγκωσε  το  παντελόνι  του.  Οι  υπόλοιποι  παγώσαμε  βλέποντάς  το,  μέχρι  πού  ξεκόλλησαν    τα  δόντια  του  και  παραδόθηκε.  

Αλλά  και  στον  πολιτισμό  πρωτοστατούσε  το  χωριό  διοργανώνοντας  θεατρικές  παραστάσεις  με  την  βοήθεια  του  δασκάλου  Φωτιάδη  Γεώργιου  και  με  ερασιτέχνες  ηθοποιούς  κατοίκους  του  χωριού.   Είχαμε όμως  και  επισκέψεις  πολλών  θιάσων,  που  τον  χειμώνα  έδιναν  παραστάσεις  στο  καφενείο  του  Γεμενετζή  και  το  καλοκαίρι  σε  μία  σκηνή  που  την  έστηναν  στην  αλάνα  που  υπήρχε  εκεί  πού  σήμερα  είναι  το  κοινοτικό  κατάστημα.  Πιο  γνωστός  θίασος  ήταν  του  Χαριτόπουλου,  ο οποίος  αποτελούνταν  από  μία  οικογένεια  ηθοποιών.  Μαζί  τους  ήταν  και  ο  γνωστός  Ζανίνο  με  την  οικογένειά  του.
Αλλά  και  τσίρκο  ερχόταν  πολύ  συχνά στο  χωριό  με  ζογκλέρ  και  ακροβάτες.  Χαρακτηριστική  ήταν  η  φωνή  του  ντελάλη:  «Αποοοοό......ψε  στου  Γεμενετζή  το  καφενείοοοο,  έχει  μεγάλη  παράσταση.  Θα  παίξει  η  Γκόλφω»......και  πάει  λέγοντας,  καθώς  τότε  μεγάφωνα  δεν  υπήρχαν  στο  χωριό. 

Σας  παραθέτω  και  μερικές  φωτογραφίες  μαθητών  της  περιόδου  1949  έως  1955.

1949 1η γυμνασίου στον κήπο της Δράμας. Τριφτόπουλος Θεόδωρος-Δερμισιάδης Στέλιος

1955 Γεωργιάδης Δημήτριος-Δερμισιάδης Στέλιος. Στον τάφο των φονευθέντων από τους Βούλγαρους

1954 Γεωργιάδης Δημήτριος-Τριφτόπουλος Θεόδωρος-Δερμισιάδης Στέλιος. Μελέτη στην αυλή τού Δημήτρη.

1955 Γεωργιάδης Δημήτριος-Δερμισιάδης Στέλιος-Παπαδόπουλος Στέφανος-Σαμαράς Ερμής-Τριφτόπουλος Θεόδωρος. Στο δρόμο για το γυμνάσιο Δοξάτου.

Εκδρομή στις Κρηνίδες το 1953

1955 Στην Εδεσσα με ένα συμαθητή από τα Κύργια.

1951 Στον δρόμο γιά το Δοξάτο. Οικονόμου Αντώνιος-Δερμισιάδης Στέλιος

ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΤΟ ΝΕΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ. Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ:

-ΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΑΓΙΑΝΚΑΤΖΟΓΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
-ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΜΑΝΩΛΕΣΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
-ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: ΜΠΙΛΟΡΟΓΛΟΥ ΖΗΝΟΒΙΑ
-ΤΑΜΙΑΣ: ΚΑΓΙΟΓΛΟΥ Π. ΧΡΗΣΤΟΣ
-ΜΕΛΟΣ: ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
-ΜΕΛΟΣ: ΤΣΑΓΚΑΛΙΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ
-ΜΕΛΟΣ: ΔΟΛΔΟΥΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ ΕΛΕΓΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΙΝΑΙ:

-ΚΑΛΑΙΤΖΗ ΜΑΡΙΑ
-ΜΠΟΓΔΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ
-ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ ΛΑΖΑΡΟΣ